1. Traumatische uit huiszettingen

 Jaarlijks levert de rechtbank een uitspraak productie op van 19.000 vonnissen bijna uithuiszettingen en 10.000 daadwerkelijke uithuiszettingen, zonder zich ervan te gewissen of er wel opvang bestaat. In tien jaar tijd is dit 100.000 uithuis zettingen en in 20 jaar tijd 200.000 een stad als Utrecht zo groot maar dan allemaal op straat slapend.

De opdrachtgevers hiervan zijn veelal de bank in casu 5000 per jaar en de woningbouw verenigingen eveneens 5000 per jaar. Gewetenloos en gedachteloos worden deze mensen en gezinnen op straat gezet.

Het NIBUD heeft eens berekend dat dit de belastingbetaler jaarlijks 11 miljard kost en Monitor heeft eens berekend dat de kosten hiervan 200.00 euro per uithuiszetting kost wat wordt afgewenteld op de algemene gewone belastingbetaler. U en ik. Bovendien levert het ook 100.000 euro aan schade op wegens psychische trauma, verlies van baan en werk, zorgkosten en zo veel meer.

Hieruit blijkt dat de schuldhulpverlening niet werkt !

Daar wordt ook te weinig capaciteit in ingezet.

Momenteel leven 36.000 mensen in Nederland op straat of op campings. Tussen 2009 en 2015 kwamen er volgens het CBS meer dan 13.000 daklozen bij. De schatting is dat 31 duizend mensen geen vaste woon of verblijfplaats hebben.

Het programma de Monitor gaf aan dat in de regio zuid Holland een groot tekort is aan opvang en sociale huisvesting. De maatschappelijke schade voor de belastingbetaler werd door Monitor berekend op meer dan 200.000 euro per dakloze. Maatschappelijke organisaties, onder wie Stichting De Binnenvest Leiden en de Federatie Opvang, waarschuwen in onderzoeksprogramma ‘De Monitor’ (21:25 uur, NPO2, 13 februari 2018) voor oplopende zorgkosten door het gebrek aan betaalbare woningen in Nederland. Bij gezinnen die bijvoorbeeld na een scheiding met spoed een woning hebben, kunnen de problemen zich snel opstapelen als er geen woning beschikbaar is. En dat kan grote maatschappelijke kosten tot gevolg hebben. (bron federatie opvang ) Het promotie onderzoek van Lia van doorn – een tijd op straat – Hogeschool Utrecht sociale innovatie geeft aan dat dakloosheid een ernstige stressvolle traumatische gebeurtenis is. Gezinnen worden uit elkaar gerukt en daklozen depersonaliseren. Hoe langer men dakloos is, des te moeilijker wordt het om weer het leven een draai te geven.

 

De persoonlijke schade – waarvoor we aansprakelijkheidsstellingen gaan uitgeven – is berekend op inkomensverlies, psychische schade , verlies van baan, werk, gezin, gezondheid, letselschade is 70.000 euro voor elk jaar dakloosheid. gemiddeld 150.000 euro per dakloze.

 

Actie programma

 Dit is een zeer noodzakelijk actieprogramma met eerste prioriteit.

 

De overheid moet leren slimmer te investeren. Niet alle investeringen zijn kosten, maar leveren baten op. !

INVESTERINGEN IN SOCIALE DIENSTVERLENING EN SCHULDHULPVERLENING EN VOORKOMEN VAN HUISUITZETTINGEN BESPAART DE BELASTINGBETALER 11 MILJARD JAARLIJKS AAN OPVANG EN NAZORGKOSTEN VAN UIT HUIS GEPLAATSTEN WEGENS HUUR OF HYPOTHEEK SCHULDEN. ( BEREKENING NIBUD )

EEN INVESTERING VAN 1 MILJARD AAN PREVENTIE IS HIERVOOR VOLDOENDE.

 

  1. INVESTEREN IN SOCIALE INVESTERINGEN IN SOCIALE DIENSTVERLENING EN SCHULDHULPVERLENING EN VOORKOMEN VAN HUISUITZETTINGEN BESPAART DE BELASTINGBETALER 46 MILJARD JAARLIJKS AAN ZORGKOSTEN. GEZINNEN EN ALLEENSTAANDEN MET GELDZORGEN WORDEN GESTRESST EN DOEN EEN UITZONDERLIJK BEROEP OP DE ZORG. ( BEREKENING NIBUD )

EEN INVESTERING VAN 2 MILJARD AAN PREVENTIE IS HIERVOOR VOLDOENDE.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *